Wy sće tu: Biblija a ... / Liturgija / LL B 2017/18 / Jutrowny čas / 7. njedźela Jutrowneho časa (DJD)

Dźensa smy słyšeli …

Lubi wěriwi, dźensa bych chcył dwě sadźe komentować.

Sprěnja. Smy sćěhowace słowa słyšeli: Swjaty Wótče, zdźerž jich w twojim mjenje (Jan 17,11). Jězus Chrystus modli so, a prosy, zo by Bóh Wótc zdźeržał jeho wučownikow w swojim mjenje. Što to rěka zdźeržeć w mjenje?

Zo bychmy móhli to derje zrozumić, dyrbimy so najprjedy prašeć wo kajke mjeno tule dźe. Ja myslu sej, zo je to mjeno Jězus, kotrež njeje jenož mjeno Syna Božeho ale je to tež mjeno Boha Wótca.

Zwotkal to wěmy? Cyle jednorje. To wěmy, dokelž klinči Jězus hebrejsce jako Jehošua. A Jehošua je z mjena Boha a jednoho werba nastało.

Kajke je to mjeno? Wězo je to mjeno Jahwe, kotrež smědźeše pola Židow jenož jónu wob lěto najwyši měšnik prajić.

A kajki je to werb? Tole njeje cyle wěste. Zwjetša praji so, zo je to werb ישע – wumóžić. W tutym padźe Jehošua rěka Jahwe wumóža. Ale smě tež druhi werb być שוע – pomhać. W tajkim padźe Jehošua rěka Jahwe pomha.

Z druhimi słowami, sada zdźerž jich w twojim mjenje woznamjenja zdźerž jich w twojim wumóženju abo w twojej pomocy. To je cyle wažna modlitwa. A kóždy z nas smě so takle modlić a wo to prosyć, wosebje na spočatku noweho dnja.

Tola k tomu hišće jedna myslička. Mjeno Jehošua njerěka jenož Jahwe wumóža abo Jahwe pomha. Po słowje přełožene rěka wono Jahwe wumóž! abo Jahwe pomhaj! Je to poprawom najkrótša křesćanska modlitwa. Wosebje je wona pola ortodoksnych křesćanow popularna.

A što to wšitko za nas woznamjenja? Cyle jednorje: Druhdy chwatamy a nimamy žadyn čas dołho so modlić. W tajkim padźe prajmy znajmjeńša Jězuso! Dokelž štóž wupraji tute mjeno, tón hižo so modli, a modli so prawje.

Zdruha. Smy tež sćěhowacu sadu słyšeli: Twoje słowo je prawda (Jan 17,17). To su tež wažne słowa. Wone dopominaja nas na to, zo je Biblija woprawdźite słowo Bože. A jelizo je Biblija woprawdźite słowo Bože, rěka to, zo je tam jenož prawda napisana. Ale takle to njeje.

Zwotkal to wěmy?

Cyle jednory přikład. W Knize Ijob čitamy, Bóh so praša Ijoba: Hdźe sy był, hdyž załožowach zemju? Powěz mi to, jelizo sy mudry. Na čo su jeje zakłady postajene? (38,4-6a). Po słowje pak přełožene njeje napisane jeje zakłady, ale jeje stołpy. Z druhimi słowami, Biblija wuči, zo steji zemja  na stołpach. Ale njeje to tak. Dźensa my to wěmy, a Cyrkej wě to tež. Prjedy pak njebě tak. A jelizo wučeše něchtó hinak, kaž to steji w Bibliji, zasudźi Cyrkej tajkich ludźi a poda jich samo k wotprawjenju (sic!).

Na zbožo je to dźensa hinak. A je hinak, dokelž je Cyrkej zrozumiła, zo njeje Biblija wučbnica astronomije abo geografije. Je to kniha wěry, kotraž wuči wo Bohu a wumóženju, a w tutym padźe, štož wona powěda, je wšitko prawda, tule njeje žadyn zmylk.

DJD

© D. Dzikiewicz, M. Nawka, D. Matik 2018 | Datenschutzerklärung